Dit keer ben ik op bezoek gegaan bij Geert Trip.
Geert woont in een klein oud huisje vlak bij de Doorsnee brug.
Het is voor mij een thuis wedstrijd, want ik woon 200 meter verderop en je zou dus denken dat ik tijd genoeg heb gehad om een keertje langs te gaan, toch ben ik weer aan de late kant voor dit artikel (eigenlijk gewoon ” te laat”).
Ik heb mij dus ook voorgenomen om het volgende artikel ruim op tijd in te leveren.
Geert is 52 jaar en heeft al vele jaren dieren.
Dit begon allemaal met een paar konijnen die hij op 12 jarige leeftijd op de fiets heeft gehaald bij zijn oom uit Valthermond.
Deze konijnen werden niet geshowd, maar ze werden gewoon gehouden voor de lol en ook rond de kerst werd er genoten van de konijnen (het flappie verhaal).
Daarna heeft hij nog krielkippen gehad en grasparkieten in de kleuren: blauw, wit en geel.
Toen z’n ouwe heer (vader) stopt met het houden van kanaries heeft Geert deze overgenomen.
Dit waren toen gele, dominant witte en bonte kanaries. Lid van de vogelvereniging was hij toen nog niet, maar hij had wel regelmatig contact met Be Bos, die toen actief lid was van de vereniging. In 1993 is Geert lid geworden van de vereniging en zit al enkele jaren in het bestuur.
In de kleuren is er eigenlijk niet zo gek veel veranderd, want hij heeft nu nog steeds geel, maar ook geelivoor en 2 koppels bruin x groen.
Deze geelivoren had hij aangeschaft om de geel intensieven een egalere kleur te geven, maar dit heeft niet gewerkt.
Wat er wel gebeurde was dat de geelivoren veel mooier van kleur werden en zo had dit experiment toch een positief resultaat.
Ieder jaar doet hij mee aan de onderlinge TT en een enkele keer aan de gemeentelijke, Barger-compascuum en 1 keer aan de landelijke TT in Apeldoorn.
Omdat er op de TT vogels gevraagd worden met doorgekleurde vleugelpennen zijn er dit jaar enkele nieuwe vogels aangeschaft.

Deze vogel worden op dit moment gekruist met zijn eigen vogels, en de toekomst zal uitwijzen of dit resultaat heeft gehad.
Nu is het niet zo dat de resultaten dit jaar slecht waren, want op de onderlinge show behaalde hij nog 92 pnt met een geel intensieve.
Er wordt op dit moment in 24 broedkooien gekweekt en een paar vogels kweken in de vlucht. In tegenstelling tot veel kanarie kwekers, worden de eieren niet geraapt.
Bijna alle vogels zaten op eieren en een paar koppels hadden al jongen en ondanks dat en niet geraapt was, waren er nestjes van 4 en 5 jongen.
Na de kweek kunnen de jongen en hun ouders uitvliegen in 3 ruime vluchten.
Onder in deze vluchten lopen nog enkele toompjes wildkleur Chinese dwerg kwartels waar ook elk jaar enkele natuurbroed jongen bij worden gekweekt.

Tijdens mijn bezoek lag de bodem bezaaid met kwarteleieren en ik kon de verleiding niet weerstaan om enkele (36 stuks) mee te nemen voor in de broedmachine.
Ik hoop dat er een paar uitkomen, want (ook)  voor mijn kinderen is dit geweldig leuk spul. Jonge kwartels lijken op gewone kuikens, maar dan zo groot als een hommel.
De voeding van de kanaries bestaat natuurlijk uit zaad, eivoer en water. Aan het eivoer wordt een beetje maïsmeel toegevoegd om de gele kleur wat te verbeteren en aan het water wordt regelmatig appelazijn toegevoegd.
De kwartels eten gewoon mee en krijgen geen aparte voeding.
Om een bloedluizen plaag tegen te gaan zijn de kooien ingespoten met “Finecto+. Dit middel dood de luizen niet direct, maar droogt ze uit.
Het is de eerste keer dat dit middel gebruikt wordt, dus het is nog even afwachten of het de gewenste resultaten geeft. Nu ik voor deze rubriek artikels schrijf merk ik pas goed op hoeveel verschillend manieren je de vogelhobby kunt beleven, maar de rode draad is dat je er zelf plezier aan beleeft op je eigen manier

Ik wil Geert hartelijk bedanken voor z’n gastvrijheid en hoop de nieuwe vogels de gewenste resultaten opleveren.

De Vliegende Reporter   op  bezoek bij :

Ik ben dit keer op bezoek gegaan bij Derk  en Betsy Schepers. Je hoeft niet bang te zijn dat het gesprek stil valt, want bij Derk ontbreekt het nooit aan gesprekstof, of het nu gaat over vogels of over zijn werk, overal weet hij leuke en interessante verhalen over te vertellen. Het is dat ik zo’n leuk beroep heb, anders zou ik zeker schilder worden, want bij het horen van al die verhalen krijg soms al buikpijn van het lachen.   
               

Ik ken Derk al zolang ik vogels heb en dat is al zo’n 22 jaar. Dit komt natuurlijk ook omdat hij net als ik ook een liefhebber van kromsnavels is, maar ik weet ook dat er andere soorten zijn geweest, zoals b.v. rode kanaries en wildzang. Zo weet ik mij nog te herinneren dat we met enkele vogelvrienden (waaronder ook Derk) op bezoek zijn geweest bij een  wildzang handelaar om goudvinken , sijsen en putters aan te schaffen. In die tijd mocht je deze vogels niet houden en dat maakte het houden van deze vogels alleen maar spannender. Deze handelaar had diverse soorten en terwijl een aantal andere liefhebbers voor de deur uit gingen, mochten wij via de achterdeur weer naar binnen. Grote hoeveelheden vogels zaten er niet, deze werden desgewenst aangevuld uit een andere schuur, dit om te voorkomen dat er bij een inval van de AID grote hoeveelheden vogels aanwezig waren. De vogels werden gevangen in Scandinavië en binnen gesmokkeld door vrachtwagen chauffeurs. Voor ons was dit al illegaal genoeg, maar het kan nog erger. Hij wist zelfs te vertellen dat er ook politie agenten vogels bij hem kochten.

De sijsen die hij kocht zijn echter altijd ondergeschikt gebleven aan de parkieten. De soorten die hij heeft gehad zijn bijna te veel om op te noemen, maar ik zal er enkele noemen: kakariki’s, penanten, redcaps, halsbanden, roodvleugels, enz. Op dit moment bestaat zijn collectie uit nog 3 soorten namelijk: konings parkieten, geelbuik rosella’s en bergparkieten. Bij de koningsparkieten lagen enkele jongen en 1 koppel zat nog op eieren de andere soorten hadden nog geen haast met broeden. De vogels zijn ondergebracht in 13 ruime volières. Deze zijn gemaakt van aluminium en trespa en zijn bijna onderhouds vrij. In de vluchten staan waterschalen waarin de vogels een bad kunnen nemen, want doordat het hele hok overdekt is kunnen de vogels niet in de regen zitten. De jonge vogels worden vaak aangehouden, zodat ze goed op kleur kunnen komen. Daarna gaan de mooiste vogels naar de onderlinge TT en soms naar de TT van de Parkieten sociëteit. Een wand vol bekers en medailles zijn hier het resultaat van. Door de koppels te selecteren op kleur en formaat kun je ook bij grote parkieten de kwaliteit sterk verbeteren, alleen duurt dit wat langer bij b.v. agaporniden (niet dat dat nu zo makkelijk is!). Eigenlijk is het jammer dat veel kwekers van grote parkieten de vogels niet de tijd geven om goed op kleur te komen, want wat zijn ze dan mooi. Ik begrijp natuurlijk ook wel dat dit grotendeels afhankelijk is van de ruimte die je hebt en alle grote parkieten kunnen ook niet bij elkaar in de volière, maar als je de ruimte hebt is het zeker de moeite waard om 1 of 2 vluchten te reserveren voor jonge vogels. Om de vogels in goede conditie te houden
is natuurlijk ook goede voeding nodig en als basis voeding krijgen de vogels grote parkietenzaad, grit en vers water aangevuld met gekiemde zaden,eivoer en af en toe wat groente en fruit.

Derk en Betsy, bedankt voor deze inbreng en namens mijn kinderen en Inge, bedankt voor de chocola en ik hoop dat jullie nog lang van de vogels mogen genieten.

De vliegende reporter

De vliegende reporter.

Eigenlijk wilde ik begin dit jaar al op bezoek bij de familie de Wolde, want het komt niet al te vaak voor dat een jeugdlid van onze vereniging een medaille wint tijden de Nederlandse kampioenschappen van de Nbvv, maar aan de andere kant is het ook wel prettig om vlak voor het nieuwe TT seizoen een terug te kijken naar de successen van het vorig seizoen. Het wordt dit keer een waar massa interview, want de familie de Wolde telt namelijk 3 vogelliefhebbers: Albert de Wolde (50) Lars de Wolde (13 jaar) en Larissa de Wolde (10 jaar).

 Na een korte babbel bij de voordeur zijn we gelijk maar doorgestoomd naar het vogelhok en daar was Albert (papa de Wolde) de vogels nog aan het voeren na een dag hokken wassen, want de najaar schoonmaak was in volle gang. Alle kanaries waren tijdelijk overgeplaatst naar de broedkooien, zodat de vluchten grondig schoongemaakt konden worden, voordat ze worden teruggeplaatst in de vluchten worden ze eerst geselecteerd hierbij worden ze ondersteund door hun privé keurmeester Alex Bos. Mannen en poppen worden dan van elkaar gescheiden en de tentoonstelling vogels komen later in de broedkooien.

 Er wordt gekweekt met kleurkanaries in de kleuren: geel / geelschimmel en Rood mozaïek, Yorkshire (postuukanarie) en goudvinken. Deze goudvinken hebben een eigen hok en ze worden gekweekt in kleine vluchten ook de voeding van deze vogels is iets anders dan bij de kanaries met name tijdens de kweek vraag dit meer zorg. 2 jaar geleden is de kweek met goudvinken abrupt verstoord door de diefstal van alle goudvinken, maar er zijn toch weer nieuwe vogels aangeschaft. Dit jaar hebben er 2 koppels jongen groot gebracht en dat geeft goede hoop voor de toekomst, maar de jonge vogels zullen niet meer worden aangeboden op het internet, omdat daar waarschijnlijk het contact met de dieven is gelegd. Voor de kanaries is een grote hoeveelheid broedkooien beschikbaar (40+) maar er wordt meestal gekweekt met ongeveer 30 koppels. Nadat de broed koppels zijn samengesteld wordt er meestal nogmaals een beroep gedaan op Alex, om ook zijn mening te geven over de samenstelling van de koppels. Lars en Larissa hebben daarna de 1^e keus, ze mogen beide ongeveer 5 koppels uitzoeken en de jongen uit deze koppels zullen hun ringen dragen. Nieuw aangekochte toppers vallen natuurlijk buiten dit keuzepakket.

Albert is 10 jaar geleden begonnen met het houden van vogels, maar vreemd was dit niet aangezien meer familieleden (broers) fanatieke vogelliefhebbers zijn. De oude kas achter de woning diende als vogelverblijf en er werden 5 kanaries aangeschaft 3 poppen en 2 mannen. Enkele jaren geleden is deze kas afgebroken en er is een nieuw vogelhok gebouwd en deze is dit jaar nog uitgebreid met enkele ruime vluchten aan de buitenkant. Ook op de Tentoonstellingen zijn al vele goede resultaten behaald, zoals 93 pnt op een district TT, maar naast deze vogelhobby besteed Albert vaak vooral veel tijd aan zijn kinderen en hun hobby’s, want als je denkt dat zijn kinderen alleen maar de vogels als hobby hebben dan heb je het mis.

 Lars is zo’n 5 jaar geleden begonnen met vogels en heeft al een aantal prijzen gehaal, maar de mooiste is toch wel de bronzen medaille die hij dit jaar heeft gewonnen met zijn geel intensieve kanarie tijdens vogel 2011. Naast een vwo opleiding speelt Lars ook nog voetbal. Al dat huiswerk en trainen gaat natuurlijk wel ten koste van zijn vogeltijd, maar daar waar mogelijk help hij zijn vader met voeren en schoonmaken.

Larissa is zo’n 3 jaar geleden begonnen met vogels en ook zij heeft al een paar grote bekers in haar bezit, maar de mooiste prijs was toch wel jeugdkampioen in Emmercompascuum. Naar de vogels wordt er veel tijd besteed aan haar pony (Timon), die bijna dagelijks bereden wordt.

Vooral tijdens de kweek van de goudvinken, maar ook bij de kweek van de kanaries is het gewenst dat deze vogels meerdere keren per dag voer krijgen en als de tijd het toelaat doen Albert / Lars en Larissa dit en in alle andere gevallen wordt deze taak uitgevoerd door Ria (mama de Wolde) en zo is het hele gezin druk bezig met vogels en allerlei andere hobby’s en bezigheden en tijd voor verveling is er niet. Ik vond het bezoek bij de familie de Wolde heel gezellig en ik hoop nog veel mooie vogels van hen te zien.

Agnetha is op het moment van mijn bezoek 9 jaar, maar 28 maart wordt ze 10 jaar.
Ze zit in groep 6 van de St. theresia school  en heeft als hobby’s : Gym, karate en natuurlijk vogels.
Ze heeft zo’n 2 jaar vogels en op dit moment kweekt ze met 8 koppels en had tijdens mijn bezoek al 15 jongen in het nest liggen. Ze help mee met zaad geven en als er schoongemaakt moet worden knipt Agnetha vaak de kranten die als bodembedekking gebruikt worden. Het tentoonstelling seizoen van 2011 is zeer goed verlopen o.a. 2e op de jeugd district dag, kampioen tijden onze clubshow, District kampioen en als klap op de vuurpijl 2x Nederlands jeugdkampioen in Apeldoorn met een stel van 183 punten en een enkeling van 91 punten. Ik had er natuurlijk op gerekend dat ik de eerste “journalist” was die langskwam, maar er was mij al iemand van de NBVV voor geweest, omdat Agnetha de winnares  is van een speurtocht die gehouden werd voor de jeugd tijdens de TT in Apeldoorn. Het verslag van dit bezoek is te lezen in de maart editie van “onze vogels”.

 

Koos  is al 28 jaar lid van de nbvv en is begonnen met glosters gewoon in een buiten voliere.
Het huidige vogelhok is 2.5x4mtr en hierin zijn in totaal  23 broedkooien geplaatst, Agnetha heeft hiervan 8 en Koos dus 15. Tijdens mijn bezoek had hij al 35 jongen en er kunnen nog een stuk of 10 bij komen. Verder zijn er 3 vluchten van 60x60 cm x 300 mtr lang, deze kunnen d.m.v een schot in 6 vluchten van 1.5 mtr gedeeld worden . De jonge kunnen zich in deze vluchten goed ontwikkelen en aan de buitenzijde van deze vluchten wordt een koepelkooi gehangen met af en toe wat lekkers er in, zodat de jongen alvast wat aan de kooien te wennen.  Zoals ik al eerder had aangegeven is Koos  internationaal vrachtwagen chauffeur en zonder zijn vrouw en dochter was een vogelhobby helemaal niet mogelijk geweest . Om het voor Lies en Agnetha  niet al te ingewikkeld te maken is het hele kweeksysteem een beetje aangepast op de weekenden.  alle vogels worden gelijktijdig van 10 op 15 lichturen gezet en hierbij gaan de poppen gelijk in de broedkooien en een week later gaan de mannen erbij. Je mag er van uitgaan dat de poppen de eerste week zeker nodig zijn op broedrijp te worden en dat de eersten pas de 2e week met het nest beginnen. Er wordt  alleen gekweekt met vaste koppels zodat er tussentijds niet met mannen gewisseld hoeft te worden. Ook is er een systeem bedacht zodat Lies precies weet waar eieren geraapt of teruggeplaatst moeten worden en waar jongen liggen of welke geringd moeten worden. De nesten worden in eerste instantie achter in de kooien geplaatst, maar er zijn altijd enkele poppen die liever voor aan de tralie zitten en dit geven ze dan aan door een nest voor op de grond te bouwen. De poppen die dit doen krijgen dan een nestkorf aan de tralie en deze wordt meestal direct geaccepteerd. Als de vogels jongen hebben krijgen ze naast de normale voeding, minimaal 2x per dag eivoer om het voeren van de jongen te stimuleren. Van alle “wondermiddelen” die er te koop zijn wordt er geen een meer gebruikt, want er is zo veel te koop dat je door de bomen het bos toch al niet meer kan zien en Koos kweekte naar eigen zeggen vroeger veel beter en toen gebruikten hij al die extra’s ook niet. De enige middelen die nog wel gebruikt worden zijn om de uitbraak van een  luizenplaag te voorkomen. Zo worden de broedkooien voor elke kweekronde ingestreken met “Biosol”, dit is een biologisch middel dat eventuele luizen uitdroogd en alle vogels krijgen voor de kweek een druppel “frontline” in de nek. Nu zijn dit nog “veilige” middelen, maar gezegd moet worden dat je wel moet oppassen met het gebruik van bestrijdingsmiddelen. Enkele jaren geleden had Koos wat last van bloedluizen en om dit te bestijden werden  zijn vogels ingespoten met een klein beetje 404 en tegelijkertijd werden er onder de laden van de vluchten  enkele druppels “paracitex” gedaan, omdat het buiten zeer koud was bleef de deur ook nog eens gesloten. De combinatie van dit alles heeft er inderdaad voor gezorgd dat er geen levende bloedluis meer te vinden was, alleen waren er de volgende morgen ook 26 kanaries dood en dan springen  de tranen je wel in de ogen. Gelukkig heeft zijn bestand zich goed hersteld  en de resultaten liegen er dan ook niet om. Het hoogtepunt van dit jaar was natuurlijk “Apeldoorn” waar maar liefst 3 medailles werden gewonnen. Kampioen met een stam van 373 punten, Goud met een stel van 187 punten en goud met een enkeling van 93 punten.

Zo zie je maar dat je met een drukke baan en goede hulp toch een hoop plezier aan de vogelhobby kunt beleven. Je moet niet alleen kijken tegen welke problemen je oploopt, maar je kunt beter nadenken hoe je dit op kunt lossen en dat in dit geval de hele familie meehelpt is natuurlijk helemaal geweldig. Ik wil Koos, Lies en Agnetha bedanken voor hun bijdrage en ik hoop dat jullie samen nog veel plezier aan deze hobby mogen beleven.